Intuïtief reizen: het is misschien wel de mooiste vorm van vrijheid. Het betekent dat je plannen bij kunt stellen en keuzes maakt in het moment. Tijdens mijn reis door Thailand werd dit inzicht regelmatig op de proef gesteld. Van de party vibe op Koh Phangang naar het relaxte Pai naar een stilteklooster in de bergen: een groter contrast was bijna niet mogelijk.
Met een paar gekneusde ribben (een enthousiaste sprong van een boot op Koh Phangang ging niet helemaal volgens plan 😉) kwam ik aan in Chiang Mai waar ik een paar dagen doorgebracht heb. Aangezien ik hier nog vaker kom (en niet heel veel kon ondernemen i.v.m. mijn ribben), besloot ik de bus te pakken naar Pai: een bergdorpje zo’n 140 kilometer naar het noorden.
Mediteren
Pai staat bekend om haar ultieme hippische sfeer en ‘slow travel’ tempo. Je vindt er talloze health-cafés, yogascholen en de gezellige dagelijkse walking street. Hoewel het dorp volledig om toerisme draait, heeft het een heerlijke, relaxte energie. Na een paar dagen touren op de scooter wilde ik echter wat anders.
Ik vond een meditatiecentrum in de bergen waar ik als vrijwilliger aan de slag mocht: een paar uurtjes in de tuin klussen in ruil voor mijn eigen appartement en 3 maaltijden per dag. Dat is een no brainer. Een week lang hielp ik mee in de prachtige tuin, genoot ik van de lokale keuken en proefde ik voorzichtig aan mindfulness.
Bij monniken logeren
Dat voorzichtig proeven aan mindfulness had nog een hoger doel: ik had me een week eerder aangemeld voor een stilte retraite in een klooster bij Chang Mai. Vol goede moed vertrok ik de week erop naar het beroemde klooster van Doi Suthep.
Witte kleren
Bij aankomst werd ik direct in het diepe gegooid. Volledig in het wit gekleed nam ik plaats bij het altaar voor de openingsceremonie. Het regime was streng: niet praten, geen internet, geen afleiding en de dag starten om 05:30 uur met een ‘dhammatalk’ (een boeddhistische levensles) van de monnik.
Op rijst met groenten teren
Aangezien het Engels van de monnik voor mij bijna onverstaanbaar was, dwaalden mijn gedachten tijdens de urenlange sessies regelmatig af. Ook het ritme was even omschakelen. Binnen deze traditie eet je na 12:00 uur ’s middags geen vast voedsel meer. Gelukkig bleek dat overleven op een regime van veel rijst en weinig groenten me verrassend makkelijk afging. Na de lunch had je de rest van de dag om in je kamer te vertoeven (een paar vierkante meter met een eenpersoonsbed) of te mediteren in de meditatiezaal.
Analyseren
Hoewel ik veel respect heb voor de discipline en de filosofie achter het boeddhisme, merkte ik na een paar dagen dat de strikte regels en de focus op blinde gehoorzaamheid begonnen te schuren. Elke vorm van expressie (schrijven, lezen, lachen, etc.) was verboden. En juist wanneer je de vrijheid krijgt om zelf na te denken, ga je vragen stellen. Voor mij persoonlijk voelden de strenge kaders uiteindelijk te beperkend. Mijn motivatie was immers niet om me te bekeren, maar om ruimte te vinden voor bewustwording en reflectie.
Vrijheid creëren
Na vijf dagen wist ik het zeker: mijn les was geleerd. Ik pakte mijn backpack, bedankte de monniken met een brede glimlach en liep de vrijheid tegemoet. Vol hernieuwde energie besloot ik de vier uur durende wandeling terug naar Chiang Mai te voet af te leggen.
Dat bleek een avontuur op zich. Na twee uur dwalen door de jungle, waarbij ik op mijn slippers net op tijd een slang ontweek, stopte er een lokale taxi. Voor omgerekend één euro bood de chauffeur me een lift aan. Ik nam de slang maar als een duidelijk teken: flexibiliteit is ook een vorm van wijsheid! Een half uur later lag ik aan het zwembad met een cocktail te genieten van mijn herwonnen luxe én vrijheid.
Vrijheid is een gevoel dat je pas écht leert waarderen als het even wordt ingeperkt. Mijn tijd in het klooster was intens, maar ontzettend waardevol. Het heeft me laten zien hoe belangrijk het is om dicht bij jezelf te blijven en keuzes te maken die resoneren met jouw eigen waarden.
Als reisadviseur neem ik deze ervaringen elke dag mee. Reizen is maatwerk; wat voor de één een spirituele verlichting is, is voor de ander een tikkeltje te veel van het goede (of gedoe😉). Het gaat erom dat jouw reis past bij wie jíj bent!
